1

Ένα παιδάκι διέσωσε τα οστά του Κολοκοτρώνη, ένας συλλέκτης τη μορφή του, ένας καθηγητής τα ταμπούρια του, ένας ταβερνιάρης τα τραγούδια του, μια χορεύτρια τους χορούς του, ένας λαϊκός συγγραφέας τις πιο απόκρυφες λεπτομέρειες της ζωής του. Μια ομάδα Αρκάδων αφιερωμένη μέχρις εσχάτων στον εθνικό ήρωα που έβγαλε το γένος μας από το σκοτάδι. Μια ραδιοφωνική συνέντευξη σε εκπομπή του Μάνου Τσιλιμίδη στον Real FM.

Περισσότερα...

Ο π. Χρήστος Κυριακόπουλος είναι εξαιρετικός τραγουδιστής και οργανοπαίχτης.

«Τα κολοκοτρωναίικα τραγούδια πέρασαν μέσα μου χωρίς να το καταλάβω. Όλοι τραγουδούσαν στο χωριό μου, το ίδιο και στο σπίτι μου. Η μάνα μου έλεγε: Το βράδυ θα πάμε να χαιρετήσουμε τον θείο σου, κοίτα μη δεν τραγουδήσεις. Θα σου δώσω κι ένα τάλιρο. Άμα δεν λυνόταν η σιωπή και η ντροπή μου, ξανάλεγε: Κοίτα μη δε χορέψεις, θα με ντροπιάσεις. Άντε ένα δεκάρικο».

Περισσότερα...

01b

«Στις 29 Αυγούστου πηγαίνουμε στο Λιμποβίσι, που γιορτάζει η εκκλησούλα του Αγιάννη έξω από το σπίτι του Κολοκοτρώνη. Βάζουμε από τις έξι το πρωί τις φορεσιές μας με πολύ μεγάλο καμάρι και πάμε στην εκκλησία να ευλογήσει ο δεσπότης τα άρματά μας. Στη συνέχεια κάνουμε περιφορά της εικόνας και τρισάγιο στο σπίτι του Κολοκοτρώνη. Και μετά τι άλλο; Αρχίζουν τα κολοκοτρωναίικα και αντηχούν ανατριχιαστικά οι ρεματιές».

Περισσότερα...

01

Το αρχαιολογικό Μουσείο της Λευκωσίας φιλοξενεί εκπληκτικά εκθέματα, που ξεδιπλώνουν με μαγικό τρόπο τις βαθύτατες ελληνικές ρίζες του νησιού.

Περισσότερα...

1b

Όποιος βρεθεί αμέσως μετά τη δύση του ήλιου στον Λυκαβηττό θα εκπλαγεί από τις εικόνες που θα αντικρίσει. Καθώς απλώνεται το σκοτάδι κρύβονται τα απρόσωπα κτίρια της Αθήνας και το βλέμμα υψώνεται στον ουρανό που έχει πάρει φωτιά από τα χρώματα. Το μοναδικό ανθρώπινο δημιούργημα που ξεχωρίζει πάνω από την τσιμεντένια θάλασσα είναι η σιλουέτα της Ακρόπολης.

Περισσότερα...

1b

Ο ποταμός Έβρος έχει και νησίδες, η κυριότερη εκ των οποίων η Νησίδα Α΄, που βρίσκεται κοντά στα Δίκαια και είναι μοιρασμένη μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας και Τουρκίας. Στο μέσο περίπου της νησίδας βρίσκεται το «τριεθνές», δηλαδή το σημείο στο οποίο συναντώνται τα σύνορα των τριών χωρών. Αυτό σηματοδοτείται από μια τσιμεντένια τριγωνική πυραμίδα ύψους ενός μέτρου, η οποία έχει ζωγραφισμένη σε κάθε έδρα της την αντίστοιχη σημαία. Η νησίδα έχει έκταση 340 στρεμμάτων, εκ των οποίων τα 170 ανήκουν στην Τουρκία, τα 85 στην Ελλάδα και τα 85 στη Βουλγαρία.

Περισσότερα...

Το σπίτι του ήταν το ίδιο λιτό με τους στίχους και τον χαρακτήρα του.

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1863 από Kωνσταντινουπολίτες γονείς. Ήταν κοσμοπολίτης, αφού οι οικογενειακές του ρίζες απλώνονταν από την Κωνσταντινούπολη στην Αλεξάνδρεια και από την Τραπεζούντα στο Λονδίνο. Έζησε σαν αυθεντικός Έλληνας, αλλά συνάμα και σαν πολίτης του κόσμου.

Περισσότερα...

Έχει 500 ζώα και πτηνά και αντιμετωπίζει το καθένα ως ξεχωριστή περίπτωση.

«Όταν η κόρη μου πήρε 10 στο δημοτικό τής έκανα δώρο ένα σκυλάκι κόκερ κι από τότε άρχισε ο μεγάλος έρωτάς μου για τα ζώα. Μετά από λίγο καιρό αγόρασα λυκόσκυλα, ροντβάιλερ, λαμπαντόρ, γιορκσάιρ, γάτες, κότες, περιστέρια, χήνες, παγώνια. Αγόρασα κι ένα κτήμα για να τα στεγάσω, γιατί δεν χωρούσαν πλέον πουθενά».

Περισσότερα...

1

Στη Λευκωσία της Κύπρου υπάρχει ένα παραδοσιακό ζαχαροπλαστείο δίπλα στα οχυρωματικά τσουβάλια και βαρέλια, που χωρίζουν το ελεύθερο από το κατεχόμενο τμήμα της πόλης. Το έχει ανοίξει ο Θοδωρής Ντίσιος από την Κρύα Βρύση Γιαννιτσών, ο οποίος αρχικά σπούδασε στη Γερμανία και μετά πήγε στην Κύπρο ως εργαζόμενος πολυεθνικής εταιρείας.

Περισσότερα...

01

«Έχω μάθει να ξεχωρίζω τους Γιουνάν (Έλληνες) τόσα χρόνια που κάνω αυτή τη διαδρομή. Όλο τον χρόνο δεν σταματούν να επισκέπτονται προσκυνητές από το Γιουνανιστάν (Ελλάδα) τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης», μας είπε ένας ηλικιωμένος Τούρκος, ο κύριος Ομέρ, που καθόταν δίπλα μας στο καραβάκι, κατά τη διάρκεια της διαδρομής προς τη Χάλκη.

Περισσότερα...

1

Ο συνταξιούχος καπετάνιος Γιάννης Γιαπαλάκης, από τα Βριλήσσια, ζωγραφίζει σε όλη τη ζωή του, ούτε μια μέρα δεν πέρασε χωρίς να πιάσει το πινέλο στα χέρια του. Στο δημοτικό ζωγράφιζε τα σκηνικά των σχολικών γιορτών, στο γυμνάσιο έπαιρνε 20άρια στο μάθημα των Καλλιτεχνικών, στα καράβια ζωγράφιζε τις μαγικές εικόνες που αντίκριζε στους ωκεανούς.

Περισσότερα...

 Στα χίλια μέτρα υψόμετρο οι φωνές παιχτών και προπονητών αντιλαλούν σαν καμπάνες.

Βγαίνοντας από τη Δημητσάνα της Γορτυνίας, στον δρόμο προς τη Στεμνίτσα, φάνηκε χαμηλά σε ένα πλάτωμα το γήπεδο του χωριού. Το ματς ήταν για τη Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία Αρκαδίας, ανάμεσα στις ομάδες της Αθλητικής Ένωσης Δημητσάνας (κόκκινες φανέλες) και της Δόξας Τρίπολης.

Περισσότερα...

Το Γκιουλ τζαμί συνδέεται έντονα με εικασίες που αφορούν στον τάφο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.Το άρθρο αυτό περιγράφει μια περιπλάνηση στην Κωνσταντινούπολη για να διερευνήσουμε μια αξιόπιστη πληροφορία και ένα συναρπαστικό σενάριο σχετικά με το σημείο που θάφτηκε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Τα στοιχεία που συλλέξαμε ξεπερνούν κάθε φαντασία. Παράλληλα με τις αναζητήσεις μας είχαμε την ευκαιρία να ονειροπολούμε. Η Κωνσταντινούπολη για μας τους Έλληνες είναι η πόλη της καρδιάς μας και των θρύλων, στην οποία επιτρέπεται να ονειροπολούμε χωρίς να κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε ως φαντασιόπληκτοι.

Περισσότερα...

1

 Ήταν απελπιστικά λίγοι οι στρατιώτες που υπερασπίζονταν την Κωνσταντινούπολη λίγο πριν την Άλωση, επειδή ήταν μικρός ο πληθυσμός της πόλης και χιλιάδες οι νέοι που κατέφευγαν στα μοναστήρια για να αποφύγουν τη στράτευση. Όταν ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ζήτησε να πληροφορηθεί τα αποτελέσματα της τελευταίας γενικής επιστράτευσης πριν την τελική αναμέτρηση με τους Οθωμανούς, ο στενός συνεργάτης του Φραντζής του απάντησε ότι έγινε κατορθωτό να επιστρατευθούν μόνο 4.937 άντρες από τους 30.000 που ήταν ικανοί να φέρουν όπλα. Τότε ο βασιλιάς αναστέναξε βαθιά και τον παρακάλεσε να κρατήσει μυστικό τον αριθμό.

Περισσότερα...

Περιστεράκι βούτα. Μόλις μεγαλώσει θα βουτάει με φόρα προς τα κάτω από μεγάλα ύψη, κάνοντας βουή.

«Μικρό παιδάκι του δημοτικού είδα έναν γεί­τονα που εκπαίδευε περιστέρια. Τα έλεγε βούτες, επειδή ανέβαιναν πολύ ψηλά και μετά βουτάγανε κάτω με κάθετη εφόρμηση. Μου άρεσε το θέαμα και η βουή που έκαναν κατεβαίνο­ντας. Λίγο πριν φτάσουν στον περιστερώνα άνοιγαν τα φτερά τους κι έκοβαν ταχύτητα. Μερικά δεν προ­λάβαιναν να σταματήσουν και σκοτώνονταν στο πλακόστρωτο».

Περισσότερα...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

ΤΥΧΑΙΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ